Pages Menu
Categories Menu

Ληστρικός και αντισυνταγματικός ο Νόμος 2121/1993 «είσπραξης πνευματικών δικαιωμάτων από τους ιδιοκτήτες καφενείων, εστιατορίων, καφετεριών κλπ.» και περί πρόθεσης της Κυβέρνησης τροποποίησής του

 

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΗ
ΒΟΥΛΕΥΤΗ Ν.Δ.  Ν. ΣΕΡΡΩΝ
 
 

ΕΡΩΤΗΣΗ

Προς τον κ. Υπουργό Πολιτισμού

 

ΘΕΜΑ: ‘’Ληστρικός και αντισυνταγματικός ο Νόμος 2121/1993 «είσπραξης πνευματικών δικαιωμάτων από τους ιδιοκτήτες καφενείων, εστιατορίων, καφετεριών κλπ.» και περί πρόθεσης της Κυβέρνησης τροποποίησής του.’’

 Ερώτηση κατέθεσε ο Βουλευτής κ. Θεόφιλος Λεονταρίδης προς τον Υπουργό Πολιτισμού, μαζί με άλλους συναδέλφους του Βουλευτές, για τον εξορθολογισμό του ληστρικού Νόμου 2121/93, που αναφέρεται στην είσπραξη τεράστιων χρηματικών ποσών από τους Οργανισμούς Διαχείρισης Πνευματικών Δικαιωμάτων, από τους ιδιοκτήτες καφενείων, εστιατορίων, καφετεριών και λοιπών συναφών επαγγελμάτων.

Το πλήρες κείμενο της ερώτησης έχει ως εξής:

Ο ν.2121/1993 ρυθμίζει τον τρόπο είσπραξης των δικαιωμάτων καλλιτεχνών και Δημιουργών από τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης και προστασίας συγγενικών δικαιωμάτων.

Η εφαρμογή του νόμου αυτού έχει δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα στους ιδιοκτήτες καφενείων και συναφών επαγγελμάτων σε όλη την επικράτεια, ιδιαίτερα όμως στις απομακρυσμένες και προβληματικές περιοχές της Ελλάδας.

Ο τρόπος λειτουργίας και είσπραξης δικαιωμάτων από τους ιδιοκτήτες καφέ, είναι ληστρικός και αυθαίρετος, αφού το νομοθετικό πλαίσιο είναι ασαφές και επιτρέπει μονομερείς όρους επιβολής του ποσού των δικαιωμάτων. Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε την ίδια επιβάρυνση ενός καφενείου σε ένα απομακρυσμένο χωριό στα σύνορα της Ελλάδας όπου ο καφές χρεώνεται 0,5 € με τα καφέ του Κολωνακίου. Επιπλέον, σύρονται στα Δικαστήρια επαγγελματίες αφού η μη καταβολή στις εταιρίες είσπραξης πνευματικών δικαιωμάτων αποτελεί ποινικό αδίκημα, μάλιστα αυτόφωρο. Το κράτος είναι ο εισπράκτορας των Αστικών απαιτήσεων των Οργανισμών αυτών, την ίδια ώρα που η πολιτεία καταργεί τις ποινικές κυρώσεις για μη είσπραξη ασφαλιστικών δικαιωμάτων από ασφαλιστικά ταμεία ή για τη μη καταβολή αξίας από αγορά αγροτικών προϊόντων, επιβάλλοντας μόνη αυτή από όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες ποινικές κυρώσεις για οφειλές πνευματικών δικαιωμάτων.

Εισπράττονται δικαιώματα για τα δημοτικά τραγούδια και μπορεί να διεκδικούν δικαιώματα όλες οι εταιρίες είσπραξης που υπάρχουν αθροιστικά από κάθε καταστηματάρχη. Χρειάστηκαν πιέσεις ώστε να αναρτήσει τον κατάλογο με τις τιμές σχετικά πρόσφατα στην ιστοσελίδα η μια εκ των εταιριών. Οι επαγγελματίες καφέ- εστιατορίου και λοιπών συναφών επαγγελμάτων ουδέποτε πήραν κατάλογο με τα τραγούδια που πρακτορεύουν, ώστε να πληρώνουν αυτά τα οποία χρησιμοποιούν.

Οι ρεαλιστικές προτάσεις των καταστηματαρχών για αντικειμενικοποίηση του συστήματος χρέωσης είτε από μια επιτροπή διευρυμένη είτε από άλλους θεσμικούς φορείς και συμφωνία των δυο μερών, συναντούν τις έντονες αντιδράσεις των εταιριών είσπραξης πνευματικών δικαιωμάτων. Οι διατάξεις αυτές του νόμου 2121/1993 είναι αντισυνταγματικές και αντιβαίνουν στις αρχές του Υγιούς ανταγωνισμού και δεν βοηθά στην είσπραξη, αφού το υψηλό κόστος είναι απαγορευτικό για όσους επιθυμούν να πληρώσουν. Κατ’ ουσίαν δεν συμφέρει τους καλλιτέχνες που είναι αμφίβολο εάν γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει και τι «παζάρι» γίνεται με τα δικαιώματά τους.

Επειδή κ. Υπουργέ έχουν παρέλθει τουλάχιστον 5 υπουργοί από το Υπουργείο Πολιτισμού που υπεσχέθησαν αλλαγές στο σύστημα είσπραξης πνευματικών δικαιωμάτων και μόλις πρόσφατα αρχίζει σε νομοπαρασκευαστικές επιτροπές συζήτηση περί αλλαγής του νόμου 2121/1993.

Επειδή σε καμία περίπτωση δεν συζητάμε για μη καταβολή πνευματικών δικαιωμάτων στους καλλιτέχνες.

Γι’ αυτό Ερωτάστε κύριε Υπουργέ

Θα λάβετε υπόψη το αίτημα των ιδιοκτητών καφενείων, εστιατορίων, καφετεριών και λοιπών συναφών επαγγελμάτων που απαιτούν:

  1. Εξορθολογισμό και δικαιότερο σύστημα είσπραξης από τους οργανισμούς διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων;
  2. Αντικειμενικά κριτήρια, γεωγραφικά, πληθυσμιακά, φορολογικά υπολογισμού και κατηγοριοποίηση των καταστημάτων με αντίστοιχη κλίμακα εισφορών;
  3. Συμβάσεις και ενημέρωση των καταστηματαρχών για σαφείς προϋποθέσεις και καθορισμένους όρους είσπραξης;
  4. Αποποινικοποίηση του αδικήματος μη καταβολής των εισφορών;
  5. Απαλλαγή όσων καταστημάτων παίζουν μόνο παραδοσιακή μουσική; Τα Δημοτικά τραγούδια ανήκουν στην παράδοση και όχι στις εταιρίες.
  6. Απαλλαγή των καταστηματαρχών των παραμεθόριων και προβληματικών περιοχών από υποχρέωση καταβολής εισφορών;

 

Ο ερωτών Βουλευτής

Θεόφιλος Λεονταρίδης