Pages Menu
Categories Menu

Ομιλία για τις Εξελίξεις της Καπνοκαλλιέργειας στην Ελλάδα

 

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ
ΘΕΟΦΙΛΟΥ ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΗ
ΒΟΥΛΕΥΤΗ Ν.Δ.  Ν. ΣΕΡΡΩΝ

Ομιλία του Αναπληρωτή Γενικού Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας στη Βουλή για τις “εξελίξεις της καπνοκαλλιέργειας στην Ελλάδα”

Οι έντονες ανησυχίες της Νέας Δημοκρατίας από τις διαφαινόμενες αρνητικές εξελίξεις σε μια σειρά από εθνικά αγροτικά προϊόντα και οι συνεχείς επισημάνσεις και προειδοποιήσεις προς την Κυβέρνηση για τα προβλήματα που διογκώνονται συνεχώς στους αγρότες, επιβεβαιώνεται καθημερινά.

Οι καλλιεργητές βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με δραματικά οικονομικά προβλήματα μετά τις πρωτοφανείς ζημιές που υπέστησαν από τις χιονοπτώσεις και ενώ ακόμη δεν έχουν πληρωθεί όλοι από τις ζημιές του περσινού χειμώνα.

Δενδροκαλλιέργειες όπως αμυγδαλιές, ροδάκινα, κεράσια, καλλιέργειες καλαμποκιού, τεύτλων, φυτώρια καπνών υπέστησαν ολοκληρωτική καταστροφή σε μια περίοδο που οι αγρότες πλέον αντιμετωπίζουν προβλήματα επιβίωσης.

H εμπορική περίοδος για τον καπνό άρχισε και συνεχίζεται με μεγάλη πτώση των τιμών σε σύγκριση με πέρυσι και υπό την πίεση του χρόνου της καταληκτικής ημερομηνίας παράδοσης των καπνών, εξαναγκάζονται οι καπνοπαραγωγοί, να υποκύψουν στις διαθέσεις των εμπόρων.

Οι περσινές τιμές για τον Μπασμά από 2,50 · 4,50 ευρώ ενώ φέτος από 1,50 -3,25 ευρώ.

Γα την ποικιλία Σ-79 κυμάνθηκαν από 0,78 – 0,94 ευρώ πέρυσι και από 0,64 -075 ευρώ φέτος.

Και όλα αυτά με το πρόσχημα ότι φέτος δεν είναι ποιοτικώς καλά τα καπνά και παρ’ όλες τις συμβατικές τιμές που υπέγραψαν οι καπνοπαραγωγοί στα συμβόλαια τους και δεν τηρούνται, θα έπρεπε το Υπουργείο Γεωργίας να βάλει ασφαλιστικές δικλείδες για να μην βρίσκονται οι καπνοπαραγωγοί στο έλεος των εμπόρων.

Μετά τους τραγικούς Κυβερνητικούς χειρισμούς στο βαμβάκι και τα αυθαίρετα μέτρα περιορισμών και επιβολής ατομικών πλαφόν που πληρώνουν οι βαμβακοπαραγωγοί, η κακή πολιτική, τα λάθη και οι παραλήψεις της Κυβέρνησης στο ζήτημα του καπνού οδηγεί στην αβεβαιότητα χιλιάδες αγρότες και κυρίως ορεινών και μειονεκτικών περιοχών που αντιμετωπίζουν πλέον πρόβλημα επιβίωσης και επιτείνουν την προοπτική εγκατάλειψης της υπαίθρου.

Η Κυβέρνηση αντί να στηρίζει την καλλιέργεια του καπνού την υπονομεύει συνειδητά. Και όμως η καπνοκαλλιέργεια αποτελεί σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης της Οικονομίας, της απασχόλησης, των διακλαδικών σχέσεων με σημαντική συμβολή σε δημοσιονομικό και συναλλαγματικό επίπεδο (εξαγωγές) και κυρίως, στην συγκράτηση του πληθυσμού της υπαίθρου με περιορισμένες εναλλακτικές δυνατότητες παραγωγής και εύθραυστο οικονομικό και κοινωνικό ιστό, αφού το 55% της καπνοπαραγωγής πραγματοποιείται στις περιοχές με ξηρικά και επικλινή εδάφη.

Έτσι, λοιπόν, η σημασία του καπνού στη χώρα μας είναι και σήμερα σημαντική από όλες τις πλευρές, δηλαδή:

Α) Γεωργική (το 25% της συνολικά καλλιεργούμενης έκτασης της χώρας συντηρεί 70.000 οικογένειες, ή 200 χιλιάδες άτομα ή το 10% των απασχολούμενων στην Γεωργία δίνει το υψηλότερο ακαθάριστο εισόδημα ανά στρέμμα.

Β) Κοινωνική (πάνω από 220 χιλ. άτομα έχουν απασχόληση και εισόδημα,

συγκρατείται ο πληθυσμός στην περιφέρεια και κυρίως σε ορεινές και άγονες

περιοχές.

Γ) Δημοσιονομική (είναι σημαντική πηγή εισόδων για το κράτος. Από την

φορολογία καπνού τα έσοδα είναι από 600 – 630 δις. δρχ, από τις εξαγωγές 85 – 107 δις δρχ από κοινοτικές επιδοτήσεις 125 δις δρχ.

Δ) Συναλλαγματική (αντιπροσωπεύει το 14% των ελληνικών εξαγωγών αλλά και των κοινοτικών εισροών).

Ε) Διακλαδική (όντας από τους δυναμικούς οικονομικούς κλάδους, συμβάλλει σε αύξηση της παραγωγής πολλών άλλων κλάδων, με πολλαπλασιαστικές επιδράσεις στην παραγωγή, απασχόληση, ζήτηση).

Στ) Ευρωπαϊκή (η Ελλάδα είναι η πρώτη καπνοπαραγωγός χώρα της Ε.Ε., 5η  σε διεθνείς εξαγωγές και 10η  στη διεθνή παραγωγή.

Τα  κυριότερα  προβλήματα  που  αντιμετωπίζει  σήμερα  η  ελληνική καπνοκαλλιέργεια ξεκίνησαν το 1997 και συνεχίσθηκαν αργότερα με τις ενέργειες και αποφάσεις της Κυβέρνησης και με το πρόσχημα της Ε.Ε. μιας ψευδεπίγραφης και αντιφατικής επιχειρηματολογίας, δηλαδή, της προστασίας της υγείας από το κάπνισμα, αποφασίσθηκε βήμα – βήμα η κατάργηση των επιδοτήσεων μετά το 2004. Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν είχε ενιαία πολιτική στην Ε.Ε. ως προς την στήριξη της καπνοκαλλιέργειας.

Η κατάργηση των επιδοτήσεων θα σημαίνει ακρωτηριασμό της εθνικής οικονομίας, οικονομική αιμορραγία 1,5 τρις δρχ. ετησίως, άνεργους παραγωγούς και μαρασμό μειονεκτικών και προβληματικών περιοχών, με ταυτόχρονα εθνικά προβλήματα.

Παράλληλα το πρόβλημα διαρκώς επιδεινώνεται:

1) Επειδή το κόστος παραγωγής έχει αυξηθεί σημαντικά λόγω της αύξησης των τιμών των φυτοφαρμάκων, λιπασμάτων, πετρελαίου, ηλεκτρικού ρεύματος.

2) Λόγω της μείωσης των ποσοστώσεων.

3) Λόγω της διάλυσης του Εθνικού Οργανισμού Καπνού που αφήνει απροστάτευτους τους παραγωγούς χωρίς την αναγκαία τεχνική στήριξη και με συνέπεια την ποιοτική υποβάθμιση του προϊόντος.

4) Λόγω της εξαγοράς ποσοστώσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση που σε συνδυασμό με την ενίσχυση προγραμμάτων από το Ταμείο Έρευνας θα έχε; σαν αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του Τομέα σε όλες τις καπνοπαραγωγές χώρες της Ε.Ε. με παράλληλη μείωση της διαπραγματευτικής μας πλέον ικανότητας.

Η σημαντικότερη όμως πρωτοβουλία που απομένει για να μην δεχθεί ο καπνός το τελειωτικό του κτύπημα είναι η δυναμική αντίδραση της Κυβέρνησης στις προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την αναθεώρηση της ΚΑΠ (Κοινής Αγροτικής Πολιτικής), σύμφωνα με τις οποίες ο καπνός μαζί με άλλα βασικά μεσογειακά προϊόντα, δεν συμπεριλαμβάνονται στην ατζέντα των σχετικών συζητήσεων, πράγμα που δεν έγινε έως τώρα.

Κύριε Υπουργέ,

Με την ακολουθούμενη εθνική αγροτική πολιτική αλλά και την ανυπαρξία σας να παρέμβετε δραστικά στην Ε.Ε. η Ελληνική Γεωργία και το εισόδημα των αγροτών συρρικνώνεται με αποτέλεσμα πολλές περιοχές της χώρας και μάλιστα εθνικά ευαίσθητες και παραμεθόριες, να απειλούνται με εγκατάλειψη.