Pages Menu
Categories Menu

Ομιλία του Βουλευτή κ. Θεόφιλου Λεονταρίδη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας

 

Λεονταρίδης Θεόφιλος
Βουλευτής   Ν. Σερρών
 

Αθήνα,  11 Φεβρουαρίου 2012

 

Ομιλία του Βουλευτή κ. Θεόφιλου Λεονταρίδη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας

 

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι Συνάδελφοι,

Ένας από τους βασικούς λόγους που οδηγήθηκε η χώρα στην σημερινή κατάσταση, είναι ότι κατά καιρούς η πολιτική ηγεσία του τόπου αγνόησε τα μηνύματα της Ιστορίας, τα οποία σαφώς προειδοποιούσαν για τα λάθη που τελικά δεν αποφεύχθηκαν [εσκεμμένα ή όχι], καθώς κι ότι οι πολιτικοί δεν θέλησαν – ή δεν μπόρεσαν – να δουν την πραγματικότητα στα μάτια, φοβούμενοι για την απώλεια του προσωπικού τους οφέλους.

Σας καλώ να μην κάνουμε κι εμείς το ίδιο λάθος, να μην παραβλέψουμε την Ιστορία, να μην πιστέψουμε ότι εμείς δεν θα υποστούμε τις συνέπειες των παραλείψεων μας και να μην δεχτούμε [το πιο σημαντικό], να λάβουμε αποφάσεις υπό το κράτος πανικού και φόβου, με συνθήκες απειλής κι έλλειψης νηφαλιότητας.

Ας είμαστε ρεαλιστές. Αλλιώς, σε κάθε απόφαση που θα πάρουμε, να είστε σίγουροι ότι τα λάθη που θα υπάρχουν θα είναι πολύ μεγαλύτερα απ’ όσο ίσως φανταζόμαστε.

Η ρεαλιστική προσέγγιση των πραγμάτων λέει ότι τα τελευταία δύο έτη, με αντεθνικές πρακτικές και πολιτικές εκ μέρους της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, με διαρκείς εκφοβισμούς των ξένων συμφερόντων για χρεοκοπία της χώρας και απειλές για παύση των δανειοδοτήσεων, με την Τρόικα ως όχημα – ή ως πρόσχημα – για την λήψη αντιλαϊκών και αντεθνικών μέτρων, η χώρα έχει έλθει σε δεινή θέση, τόσο δεινή που πολλοί δεν πιστεύουν καν στην επιβίωση της, για πρώτη ίσως φορά.

Μέσα σε δύο χρόνια εκτινάχτηκε στα ύψη η ανεργία, τα ασφαλιστικά ταμεία στερήθηκαν τους πόρους τους γιατί δεν υπάρχουν πια επαγγελματίες και εργαζόμενοι για να πληρώσουν εισφορές, η εγκληματικότητα έχει φτάσει σε ανησυχητικά υψηλό βαθμό, η εθνική κυριαρχία τίθεται εν αμφιβόλω, οι φυσικοί μας πόροι κινδυνεύουν να ξεπουληθούν, η παραγωγικότητα διαρκώς μειώνεται, οι άστεγοι και οι άποροι αυξάνονται, οι παραγωγικές δυνάμεις του τόπου μεταναστεύουν και η προοπτική ανάπτυξης εξανεμίζεται.

Κι όλα αυτά, μέσα σε δύο χρόνια. Το κρίσιμο ερώτημα είναι: στηρίζουμε την συνέχιση μιας τέτοιας πολιτικής, ή αποφασίζουμε να δώσουμε ένα τέλος, το οποίο θα έχει κόστος; Και για να απαντήσουμε πρέπει να σκεφτούμε με ψυχραιμία, μακριά από τις φωνές που εξυπηρετούν συμφέροντα, βλέποντας και λίγο πιο μακριά. Γιατί – ας μην κρυβόμαστε – οι αποφάσεις που καλούμαστε να λάβουμε θα σημαδέψουν την χώρα για δεκαετίες και θα καθορίσουν το μέλλον της και την ίδια της την ύπαρξη.

Ζήτημα πρώτο: τα νέα μέτρα που μας ζητούν να ψηφίσουμε, μέτρα αντιλαϊκά, αντιπαραγωγικά, μέτρα που μαθηματικά οδηγούν στην ύφεση. Δεν μας μένει καμία δικαιολογία τώρα πια για να πούμε ότι δεν ξέρουμε τι ψηφίζουμε. Επί δύο και πλέον έτη βιώσαμε μια καταστροφική πολιτική, της οποίας τα νέα προτεινόμενα μέτρα αποσκοπούν στην συνέχιση της. Τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω από τους υποτιθέμενους σωτήρες μας, χτυπούν την υγεία, την παιδεία, την δικαιοσύνη, την εργασία, την υγιή ανταγωνιστικότητα και κυρίως την παραγωγικότητα της χώρας, με απώτερο σκοπό την εξαθλίωση των κοινωνικών δομών και την παραχώρηση της χώρας σε τρίτα μεγάλα συμφέροντα. Ας μην εθελοτυφλούμε κι ας μην προσπαθούμε να πείσουμε τον εαυτό μας ότι δεν είναι έτσι. Και ας μην έχουμε την εντύπωση ότι ισχυρισμοί του τύπου «ήθελα αλλά δεν μπόρεσα να το κάνω» θα πείσουν κανένα. Ο ελληνικός λαός έχει φτάσει σε ένα σημείο που δεν συγχωρεί και να είστε σίγουροι ότι οι δημοσκοπήσεις που σήμερα δικαιώνουν την αντιμνημονιακή μας πεποίθηση, θα μετουσιωθούν σε εκλογικό αποτέλεσμα μόνο αν η πεποίθηση αυτή γίνει πολιτική και κοινοβουλευτική πράξη. Τίποτα δεν είναι δεδομένο, τίποτε απολύτως. Μέτρα μνημονιακά και Ν.Δ δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Και η εποχή που τρίτα μεγάλα συμφέροντα μπορούσαν να επηρεάζουν την ψήφο του ελληνικού λαού, έχουν περάσει μάλλον ανεπιστρεπτί.

Όλες οι μελέτες, κυρίως δε οι αυτές που έγιναν από ξένα πανεπιστήμια, έχουν αποδείξει πολλαπλώς ότι η μείωση των μισθών, των συντάξεων και των κοινωνικών παροχών οδήγησαν σε ύφεση. Η ανάπτυξη, όπως έχει αποδειχθεί, εξαρτάται άμεσα από την λήψη αναπτυξιακών μέτρων και από τον εξορθολογισμό του τρόπου εργασίας. Η Τρόικα και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είτε από ανικανότητα είτε επειδή θέλησαν να εξυπηρετήσουν τρίτους, δεν πήραν ποτέ ένα αναπτυξιακό μέτρο. Το ξέρουμε καλά, το έχουμε τονίσει ιδιαιτέρως πριν δώσουμε την στήριξη μας στην Κυβέρνηση Συνεργασίας με πρωθυπουργό τον κ. Παπαδήμο και τώρα πια, δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος για να αλλάξουμε στάση. Αντιθέτως, πρέπει να εμμείνουμε στις αρχικές μας θέσεις και να απορρίψουμε κάθε μέτρο που οδηγεί σε ύφεση, προτείνοντας κι επιμένοντας σε μέτρα που προσφέρουν εργασία και προάγουν την επιχειρηματικότητα. Είναι η μόνη λύση και ευθυνόμαστε ως παράταξη για να συνεχίσουμε την προάσπιση της.

Ζήτημα δεύτερο και εξαιρετικά σημαντικό:

Νέα δανειακή σύμβαση και αγγλικό δίκαιο. Το ερώτημα είναι σαφές: παραχωρούμε την εθνική και οικονομική μας κυριαρχία σε τρίτους ή όχι; Το δίκαιο από το οποίο θα διέπονται τα ελληνικά ομόλογα αποτελεί και τον ρυθμιστικό παράγοντα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Ας μην κάνουμε πως δεν βλέπουμε την αλήθεια.

Η παραμονή των ελληνικών ομολόγων κάτω από το ελληνικό δίκαιο και η διατήρηση της δικαιοδοσίας των ελληνικών δικαστηρίων έχει ως άμεσο και πολύ σημαντικό αποτέλεσμα, να αποφασίζει το Ελληνικό Κοινοβούλιο για την οικονομική πορεία της χώρας. Σε κάθε περίπτωση, ό,τι κι αν συμβεί, θα μπορεί να αποφασίζει για το νέο της νόμισμα και για τις ισοτιμίες των ομολόγων. Κι αυτό θα μπορεί να γίνει είτε η Ελλάδα εκδιωχθεί από την ευρωζώνη, είτε η ευρωζώνη διαλυθεί. Πέραν αυτού, η Ελλάδα θα μπορεί να αντιτάξει στους δανειστές της την απομείωση των αξιώσεων τους, καθώς πιθανή επιστροφή στην δραχμή θα έχει συνέπειες και για τους ίδιους τους δανειστές μας. Κι αυτό, οι δανειστές μας το ξέρουν.

Αντιθέτως, η αποδοχή του αγγλικού δικαίου και η αναγνώριση της δικαιοδοσίας ξένων δικαστηρίων αναιρεί κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας. Η χώρα παραιτείται της ασυλίας της και δίνει την δυνατότητα για υποθήκευση όλης της δημόσιας περιουσίας της. Η υποθήκευση αυτή θα στερήσει την δυνατότητα δανεισμού από χώρες εκτός Ε.Ε και θα καταστήσει την χώρα υποχείριο των δανειστών της, χωρίς να μπορούν τα ελληνικά δικαστήρια να επιληφθούν των διαφορών. Δεν θα μπορεί να αναθεωρήσει βλαπτικές για την χώρα συμβάσεις και θα υποχρεωθεί στην τήρηση δυσβάσταχτων όρων. Με λίγα λόγια, η χώρα θα υπογράψει την υποτέλεια της στους τρίτους.

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Όποιος νομίζει ότι στην παρούσα χρονική στιγμή είναι δυνατόν να ληφθούν αποφάσεις χωρίς κόστος, κάνει ένα τραγικό και τεράστιο λάθος. Στην φάση που βρίσκεται η χώρα μας, κάθε απόφαση που θα ληφθεί, θα έχει τεράστιες άμεσες συνέπειες, ανεξάρτητα από την κατεύθυνση προς την οποία θα προσανατολίζεται. Ας μην νομίσουμε, είτε ατομικά είτε ως παράταξη, ότι οι αποφάσεις μας θα ξεχαστούν εύκολα και γρήγορα, όποιες κι αν είναι αυτές, γιατί οι συνέπειες τους θα σημαδέψουν την ζωή του ελληνικού λαού για πολλές δεκαετίες. Ο κόσμος υποφέρει και η ταλαιπωρία του δεν ξεχνιέται με λόγια αλλά με πράξεις κι αποφάσεις. Ας μην νομίσουμε ότι με ελιγμούς της τελευταίας στιγμής κι επικοινωνιακά παιχνίδια θα καλύψουμε τις συνέπειες των αποφάσεων μας. Ας μην υποτιμήσουμε την κριτική σκέψη και κυρίως την απελπισία του ελληνικού λαού. Όσοι το έκαναν, απέτυχαν παταγωδώς. Ας μάθουμε από το παρελθόν και ας αποφασίσουμε υπεύθυνα, έτσι ώστε ο καθένας από εμάς να μπορεί αύριο να αντικρύσει τους πολίτες στα μάτια, βλέποντας τους στην πόλη, στα χωριά, στην αγορά, στα γραφεία, στα χωράφια, στους χώρους εργασίας, γιατί εκεί υλοποιείται η πραγματική πολιτική κι όχι μέσα στα γραφεία μας. Ας είμαστε κι αύριο έτοιμοι να τους κοιτάζουμε στα μάτια, έχοντας την δυνατότητα να στηρίξουμε τους εαυτούς μας αλλά κυρίως την παράταξη μας για τις αποφάσεις που θα λάβουμε. Ίσως κάποτε υπήρχαν περιθώρια για λάθη. Τώρα πια, δεν υπάρχουν και οι πράξεις μας σημαδεύουν την παράταξη μας και τον ιδεολογικό μας προσανατολισμό, στον οποίο οφείλουμε να είμαστε συνεπείς για να συνεχίσει ο κόσμος να πιστεύει στην παράταξη μας. Γιατί ξέρουμε πια καλά ότι αν οι αποφάσεις μας αυτή την στιγμή είναι λανθασμένες, τότε είναι σφόδρα πιθανόν να αναγκαστούμε να επωμιστούμε και τις ευθύνες για τις πράξεις και παραλείψεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Γιατί μπορεί τότε να μην ψηφίσαμε – και ορθά – τα καταστροφικά μέτρα που εφάρμοσαν, σήμερα όμως, αν δεν δώσουμε τέλος στην κατάσταση αυτή, κινδυνεύουμε ως άτομα και ως παράταξη να θεωρηθούμε συνένοχοι στην διατήρηση τους.

Η ιστορική μας πορεία έχει δείξει ότι είμαστε η παράταξη των μεγάλων αποφάσεων. Η παράταξη που τόλμησε να κάνει ρηξικέλευθες μεταρρυθμίσεις, που πολεμήθηκε γιατί εναντιώθηκε στα μεγάλα συμφέροντα, που έδωσε στην χώρα ευρωπαϊκό προσανατολισμό και εξασφάλισε την μεγαλύτερη δυνατή δημοσιονομική σταθερότητα. Είμαστε η παράταξη που με την στάση της κράτησε ψηλά την εθνική αξιοπρέπεια των Ελλήνων, με την άρνηση της να αποδεχτεί διεθνείς συνθήκες και πρακτικές που θα οδηγούσαν την χώρα σε άμεση και ευθεία υποδούλωση. Είμαστε η παράταξη της ανάπτυξης, καθώς σε όλη μας την πορεία είχαμε ως γνώμονα την εξασφάλιση στον ελληνικό λαό της δυνατότητας να προχωρήσει μπροστά, με ασφάλεια και σταθερότητα.

Πέραν αυτών όμως, σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ με το οποίο δεν πρέπει να ταυτιστούμε ούτε στο ελάχιστο, είμαστε και η παράταξη της συνέπειας, καθώς στην μακρόχρονη πορεία μας δείξαμε ότι πιστεύουμε αυτά που λέμε και όταν μας δίνεται η δυνατότητα, τα κάνουμε πράξη.

Σήμερα, είμαστε υποχρεωμένοι απέναντι στην ιστορία μας και στην ιδεολογία μας, να αποδείξουμε ότι είμαστε ακόμα ικανοί να παίρνουμε τολμηρές αποφάσεις και ότι πιστεύουμε πραγματικά όσα επί δύο έτη εξαγγέλλουμε. Είμαστε υποχρεωμένοι να αποδείξουμε ότι είμαστε η σταθερή, αξιόπιστη, ειλικρινής και συνεπής Ν.Δ που ο κόσμος μπορεί και πρέπει να πιστέψει, γι’ αυτό και η επόμενη μέρα πρέπει να μας βρει όλους έτοιμους και σε θέση να υπερασπιστούμε απέναντι στον ελληνικό λαό και σε κάθε τρίτο, την αξιοπιστία της παράταξης μας, τις αξίες μας και την ιδεολογική και πολιτική μας συνέπεια.

Κύριε Πρόεδρε, είμαστε όλοι σε μια πολύ δύσκολη στιγμή, εσείς σε ακόμη δυσκολότερη. Όλοι οι βουλευτές αγαπούμε την πατρίδα, την παράταξη κι εσένα προσωπικά και το δείξαμε με τους αγώνες μας. Η Νέα Δημοκρατία είναι το σπίτι μας. Η παράταξη πρέπει να πάει συμπαγής, ενωμένη ως μια γροθιά, μέχρι τις εκλογές. Δεν πρέπει να γκρεμίσουμε ότι ως τώρα χτίσαμε. Και η μόνη καθαρή λύση, εδώ που έφτασαν τα πράγματα, είναι εκλογές εδώ και τώρα.